طراح قالب:
رضا امین زاده
Powered By
BLOGFA.COM
|
بسم الله الرحمن الرحیم
يا مقلب القلوب و الابصار يا مـدبر الليـل و النـهار يا محول الحول والاحوال حول حالنا الي احسن الحال
نوبهارا، جان مايي جانها را تازه كن
سال جدید را به همه دوستان و آشنائیان تبریک گفته و آرزوی سعادت بهروزی سلامتی و موفقیت برای همگان از خداوند متعال دارم.
project Nature-based Management of beech in Europe
Introduction
According to the original time schedule Nat-Man should be finished by now. However, we have ecided (in agreement with the Commission) to continue for another 8 months until September 2004. The aim of this extension is to close the project with a joint conference/ workshop with the European Pro Silva organization.
At the workshop we will present and discuss our results and proposed management guidelines in a forum of researchers and end-users. You can read more about the conference at the last page of the Newsletter.
A number of Nat-Man research reports are now available at the Nat-Man web-site: ww.flec.kvl.dk/ natman. Studies of dead wood in natural and managed forests have been an important part of the Nat- Man project (look for the reports at the web-site). A thoroughly integrated research effort among the partners of Nat-Man has lead to impressive new insights in this field. Our results have a clear address to the current development of pan European criteria and indicators for sustainable forest management (MCPFE). This issue of the Nat-Man Newsletter presents an overview over some of the findings.
Dead wood is an important component in natural forests. It provides habitats for maintaining biodiversity, plays an important role in forest productivity, and secures long-term carbon storage. Recently, dead wood has become one of nine Pan-European indicators of sustainable forest management and biodiversity conservation. Moreover, dead wood is an operational and quantitative stand level indicator, which can be measured by simple and reliable tools. Dead wood quantities are, however, normally much lower in managed forests than in unmanaged old-growth forests, and in the interest of sustainable forestry and biodiversity conservation, efforts are being made to increase the dead wood levels in managed forests. Nevertheless, the knowledge about the dynamics, i.e. the quantities, temporal fluctuations and spatial distribution of dead wood in forest reserves of Europe is small and fragmented with some forest types being intensively studied whereas others are sparsely researched. Moreover, we need information
on how results from dead wood research can be transformed into practical management guidelines for sustainable forest management. In this newsletter we focus on dead wood in European beech forests.
The three main topics are 1) dead wood quantities, 2) nutrient and carbon storage in dead wood, and 3) biodiversity and dead wood.
Dead wood volumes in European beech forests
Katrine Hahn and Morten Christensen
In contrast to North America and boreal Europe, there are no reviews of the natural dead wood levels in the temperate zone of Europe, where beech is a dominant species. In Nat-Man we therefore collected data on dead wood in as many European beech forest reserves as possible. The aim was to provide preliminary estimates of dead wood volumes to be used as a reference for sustainable forest management. Our study included 86 beech forest eserves, covering most of the distributional range of beech forests in Europe .
We found a high variation in dead wood volumes between forest reserves, ranging from almost nothing to 550 m3/ha. We also found that the total dead wood volume depended significantly on forest type, reserve age and living wood volume. This means that montane
forest reserves have more dead wood than lowland forest reserves, and that older forest reserves and forest reserves with higher living volume have higher dead wood volumes. Moreover, fallen dead wood (logs) contributed more to the total dead wood volume than standing dead wood (snags), and the volume of standing dead wood was almost twice as high in montane than lowland forest reserves. Finally, we observed considerable variations in
dead wood volumes over time due to the effect of strong disturbances like windthrow. In northwest Europe, the collapse of formerly managed, even-aged stands may also lead to extraordinary high volumes of dead wood shortly after reserve establishment.
The complexity of factors influencing dead wood volumes has implications for both forest management and biodiversity conservation. Measures to increase dead wood volumes must therefore be carried out in accordance with local forest types and disturbance regimes. In order to fulfil the requirements of as many wood-depending organisms as possible, it is thus
important to preserve not only larger amounts of dead wood, but also dead wood of ifferent types as well as securing a long-term continuity of dead wood.
How good is our reference? The question of how close to a reliable reference for sustainable forest management our data from European forest reserves are, is highly interesting. One
important limitation to the data material is the lack of observations from southern Europe, which means that guidelines are only for north and central European beech forest types. Another constraint is the influence of former anthropogenic activities, which has altered
forest structure and species composition. Further, a harmonisation of sampling design, including minimum diameter sampled and sample size would increase the comparability of data, possibly in cooperation with coordination of sampling in national forest inventories.
Further reading:
Christensen, M., Hahn, K., Mountford, E.P., Wijdeven, S.M.J., Manning, D.B., Standovár, T., Ódor, P., and Rozenbergar, D. 2003. A study on dead wood in European beech forest reserves. Nat-Man Working report 9.
Volumes of dead wood (m3/ha) in old and young forest reserves, with indication of forest type (lowland; montane).
ارزش هاي بالقوه تفرجي طبيعت را تا چه حدي مي توانيم مورد استفاده قرار دهيم؟
در اين ارتباط سه نظريه وجود دارد:
E نظريه اول: «Recreationist» بر اساس اين نظريه نوع بشر مجاز است ارزش هاي تفرجي را تا آن حدي كه برايش مقدور است مورد استفاده قرار دهد كه در نوع خود يك نظريه افراطي محسوب مي شود.
E نظريه دوم «Preservationist» طرفداران حفاظت مطلق هستند (زيبايي هاي منحصر به فرد يا زيبايي هاي طبيعت را ما مجاز نيستيم كه مورد استفاده قرار دهيم) كه بايستي دست نخورده حفاظت مطلق كرده باشيم اين نظريه در نوع خود يك نظريه تفريطي مي باشد.
E نظريه سوم: «Conservationist» به مفهوم حفاظت. بنا براين نظريه ما ارزش هاي تفرجي طبيعت را در حد معقول يا در حد ظرفيت برد آن منطقه مي توانيم مورد استفاده قرار دهيم كه اساس مديريت پارك هاي طبيعي را تشكيل مي دهد.
اصطلاح پارك مجموعه اي متنوع را شامل مي شود كه اهم آنها عبارتند از:
1)
پارك بين المللي
مثلاً بخشي از آلاسكا يك پارك بين المللي است كه در مالكيت كشور خاصي نيست كه از نظر شرائط اكولوژيكي بي نظير است.
2)
3)
4)
5)
6) State Park
پارك استان (حدفاصل بين پارك ملي و پارك شهري قرار مي گيرد) مانند پارك نور
7)
8)
9) National Forest Park
پارك ملي جنگلي
در ارتباط با مسئله طبيعت و احداث پارك مي توانيم پارك ها را به دو دسته عمده تقسيم نماييم:
1) Leisure oriental Park
به پارك هايي اطلاق مي شود كه در ارتباط با اوقات فراغت مردم شكل مي گيرند. هدف ايجاد مراكز تفرج گاهي است و جنگل و درخت هم در خدمت اين امر قرار مي گيرند. پارك هاي شهري در اين گروه جاي دارند. خود پارك هاي شهري انواع گوناگوني دارند كه هدف مشتركي را دنبال مي كنند كه آن هدف مشترك عبارت است از فراهم آوردنامكانات تفرجي با توجه به وقت فراقت شهروندان، و مسئوليتي كه در ارتباط با پارك شهري است كه وقت فراقت شهروندان را با تفريحات سالم پر كند.
2) Nature oriented Park
اين گونه پارك ها مشخصاً جهت اكوسيستم هاي طبيعي سرزمين تحت مديريت درمي آيند. حفاظت الويت اول بوده در حاشيه آن ايجاد فرصت هاي تفرجي در ارتباط با وقت فراغت شهروندان مورد توجه است. هدف عمده اين است كه اكوسيستم هاي ويژه منطقه در مقابل دخالت نادرست انسان حفظ شود و بطور كلي در اين گونه پارك ها مسئله حفاظت بر امر تفرج الويت داشته و در هر صورت تفرج بخشي از اهداف فرعي را به خود اختصاص مي دهد. از نمونه هاي بارز اين پارك ها مي توان پارك جنگلي را نام برد. در طرح هاي قديمي جنگلداري كشورهاي پيشرفته در مواردي به بهره وري خاصي تحت عنوان بخش هنري يا مراكز تفرجي طرح برمي خوريم كه در آنها امكانات بهره وري شهروندان از ارزش هاي تفرجي جنگل پيش بيني شده است حتي در بعضي از طرح هاي جنگلداري فرانسه سري هاي هنري هم ملاحظه مي شود كه در آن بخش اعظمي از جنگل به امر تفرج اختصاص داده مي شده است اين بخش هاي جنگل به عنوان عرضه كننده يك رشته از عوامل ويژه نظير سكوت، زيبايي هاي طبيعي، ديدني هاي قابل توجه از فن و فلور مورد توجه علاقه مندان طبيعت قرار مي گيرد. اين سيستم كه اصطلاحاً به سيستم استفاده چند جانبه جنگل «Multiple use » معروف بود در اثر استقبال بيش از حد مردم در اغلب كشورها توسعه يافت و در نتيجه يك سيستم مديريت مستقل در ارتباط با بهره گيري از ارزش هاي جنگل بوجود آمد كه اصطلاحاً سيستم پارك جنگلي « Forest Park System » يا به اختصار پارك جنگلي «Forest Park » ناميده مي شود.
(پايان قسمت دوم)
مرتضي شريفي، 1372، پارك هاي جنگلي و پرديسان
MANAGING DEAD WOOD
in European beech forest
Nat-Man Guideline 5 www.fl ec.kvl.dk/natman
This pamphlet was made as part of the NAT-MAN project
funded by the European Commission. Text, figures and
photographs are made by Morten Christensen (DK) with
assistance from Jacob Heilmann-Clausen (DK) and Katrine
Hahn (DK).
Which types of dead wood are most
important for biodiversity?
Dead wood may be present in a variety of forms which all support different aspects of biodiversity
(Figure 1).
Standing dead trees and tall snags are preferred by woodpeckers and other cavity-dwelling
birds, whilst fallen logs support the richest moss communities.
Different fungi and insects are active during the process of wood decomposition and most are
confined to certain stages of decay.
Also wood dimensions and position in the tree are important for which species live in the wood.
Therefore it should be aimed to increase the amount of all types of dead wood in managed
forests. This is done most easily by selecting whole trees for decay, since these represent a
diversity of dead wood habitats. However, even retention of logging waste and dead branches may increase biodiversity in managed forests.
Because saproxylic organisms often stick to a specific stage of decay they always have to colonize new logs. For the survival of their populations it is essential to secure the continuity
of dead both wood in time and space.
Whenever whole trees are selected for decay, old trees should be preferred. Malformed or forked
trees of limited economic value are often the best for biodiversity. The same is the case for trees
attacked by fungal decay agents, and preferably retention trees should be allowed to die naturally
and remain standing as long as possible.
Figure 1: Schematic biodiversity cycle
Why dead wood?
Dead wood has been identified as one of the most important habitats for biodiversity in forest
ecosystems.
In the Nat-Man project a study of 1000 dead fallen logs in fi ve European countries showed that more than 500 fungi and more than 150 bryophyte species are associated with decaying beech
wood.
Dead wood has important ecosystem functions in forest. It is important for nutrient storage and
retains large amount of water, which is important in keeping the microclimate of forests moist.
Dead wood is also an important political issue both in the certification of forests and as an
indicator proposed for the Pan-European measurement of sustainability.
How much dead wood is needed?
It is not possible to give a simple answer to this question. Just a small increase in dead wood
amounts will increase biodiversity, but the most demanding dead wood specialist are only able to
survive in virtually untouched forest ecosystems where dead wood levels are maximized.
In practice the final formulation of dead wood goals will therefore depend on political aims or
management goals. Beech forests that have been unmanaged for centuries are characterized by a balance between input and decay of dead wood (Figure 2).
A Nat-Man study including 34 old-growth beech forests shows that the volume of dead wood
generally corresponds to one third of the living volume (Table 1), but with some variation
depending on forest type.
Differences between forests types
In unmanaged forests dead wood of different size and decay classes are present in relatively stable amounts. However, server windstorms, drought and ice breakage events can increase the volume of dead wood greatly and produce large variations in the representation of decay stages.
Table 1: Average dead wood volumes in two beech forest types
|
Forest type |
NW European |
Central Euro- |
|
|
lowland beech |
pean montain |
|
|
forest |
beech forest |
|
Living volume (m3) |
538 |
625 |
|
Dead wood volume (m3) |
131 |
220 |
|
Ratio |
30 % |
37% |
Figure 3: There is much more dead wood in unmanaged beech forests than in managed due to the removal of wood (timber) and the short rotation cycle in production forests (typically 80- 140 years) compared to unmanaged forests (typically > Trees less valuable for timber are often good for biodiversity. Large logs and snags are essential habitats for many species. 150-300 years).
تاريخچه تفرج
با توجه به شواهد علمي و تاريخي، ايران باستان بنيانگذار پارك و تفرج در دنيا محسوب مي شود. اشراف و شاه زادگان در آن عصر قطعاتي از جنگل هاي طبيعي را تحت عناوين «Hunting Reserve» يا شكارگاه براي خود ذخيره و حفاظت مي كردند و همچنين بنا به اسناد تاريخي اولين قطعه جنگل حفاظت شده يك جنگل زيباي سرو كه در زمان خشايار شاه تحت حفاظت در آمد.
پارك هايي كه در عصر باستان در ايران به عنوان تفرج گاه عمومي مورد استفاده قرار مي گرفت پرديس ناميده مي شد. پرديس به باغ هايي اطلاق مي شد كه جهت استفاده عموم در نظر گرفته شده و احداث مي گرديده است لغت پرديس يك واژه سانسكريت است كه برگردان آن به فارسي مترادف واژه بهشت خواهد بود. اما در نوشته هاي انگليسي با همان واژه سانسكريت «Paradise» بكار برده شده است. از پرديس هاي معروف ايران باغ ارم شيراز، باغ نظرگاه اصفهان، باغ فين كاشان، باغ وكيل شيراز، باغ گلشن طبس كه در وسط شوره زارهاي كويري احداث شده بود را مي توان نام برد. در تورات هم از پرديس هاي ايران نام برده شده است و همين طور هم در سفر نامه هاي جنگي سرداران رومي نيز به پرديس هاي ايران اشاره شده است.
محققي به نام «Willim L. Hnaway» استاد آرشيتكت يكي از دانشكده هاي غرب در كتاب «بهشت در كره خاكي» ايران را پرده ساي مبداء آرشيتكت پارك و طراحي نماي زمين تلقي نموده است.
طراح ديگري به نام Raiph pider در كتابي تحت عنوان باغ هاي پارس مبداء طراحي پارك را به ايرانيان نسبت داده كه به همان پرديس ها مربوط مي شده است. تاريخ احداث پرديس در ايران به سال 450 ميلادي برمي گردد و بعد از آن در زمان ساسانيان ما به نوع تكامل يافته اي از تفرج گاه هاي عمومي برمي خوريم كه به چهارباغ معروف است. هشت بهشت اصفهان نيز در زمان شاه سليمان در قرن 15 ميلادي در يكي از اين چهار باغ ها بنا شده اكثر ميادين و باغ هاي نواحي اصفهان بقاياي هنر پارك سازي آن روزگار محسوب مي شوند كه از آن جمله ميدان امام اصفهان معروف است كه محل مخصوص اسب سواري و گردش شاهان صفوي بوده و باغ فرح آباد در حوالي زاينده رود به دستور سلطان حسين در سال 1200 ميلادي بنا گرديد و بعد از آن در طول زمان بتدريج باغ ها و شكارگاه هاي اختصاصي توسعه يافت و هم زمان با افزايش جمعيت و گسترش شهرها اقدام به ساخت باغ هاي ملي، ميادين و پارك هاي عمومي با فرم و مشخصات متفاوت گرديد به طوريكه كم كم از منابع طبيعي هم به عنوان منبع بالقوه تفرج مورد استفاده قرار گرفت و اولين قطعه جنگلي كه براي اين منظور در نظر گرفته شد قطعه اي واقع در بين گنبد و بجنورد بنام گلستان كه در سال 1336 بعنوان باغ حيات وحش تحت مديريت درآمد و مطابق آن در سال 1343 به عنوان اولين پارك ملي ايران نامگذاري شد در همان سال اولين پارك جنگلي كشور توسط مرحوم سعيدي آشتياني بنيانگذار پارك هاي ملي كشور در هراز آمل احداث و اولين پارك جنگلي دست كاشت هم در همان سال در خرگوش دره تهران ايجاد گرديد.
در فرهنگ Webster واژه پرديس مترادف پارك دانسته شده كه به طور عام مناطق مشروحه زير را در بر مي گيرد:
1. (تعريف عام پارك) قطعه محاط شده از سرزمين كه به امر دولت يا طبق دستورالعملي براي شكار يا حفظ منابع طبيعي تجديد شونده محافظت مي گردد.
2. محل هاي عمومي در داخل شهر يا در حاشيه آن كه مورد استفاده تفرج عمومي قرار مي گيرد.
3. ميادين باز در يك شهر با درخت ها و نيمكت ها و غيره.
4. كوه ها و جنگل هايي كه براي استفاده عموم در نظر گرفته شده و قرق گرديده اند.
5. نقاط و محل هايي از يك شهر يا كشور با داشتن حالت خاص نظير منابع طبيعي منحصر به فرد يا پديده طبيعي استثنايي و غيره كه حفظ و حمايت مي گردد.
به طوري كلي پارك ها با توجه به ويژگيها و وضعيت خاصي كه دارند نوع بهره وري و استفاده از آنها نيز فرق مي كند بنابراين بنام هاي مخصوص نامگذاري مي گردند در نتيجه با ضوابط و مقررات خاص بسته به اهميت و موقعيت آن پارك تحت مديريت در مي آيد.
(پايان قسمت اول)
منبع: مرتضي شريفي، 1372، پارك هاي جنگلي و پرديسان
بسم الله الرحمن الرحیم
سکوتم از رضایت نیست
مدتی است که سریال پارک جنگلی لویزان تهران همه دوست داران طبیعت و متخصصان مربوطه را به خود مشغول کرده است.
شهرداری تهران با این عمل نسنجیده دست به کاری زده که به گذشته خود لطمه وارد کرده و دل بسیاری از طبیعت دوستان را بدرد آورده است.
دلایل و مستندات زیادی در ارتباط با سوزنی برگان و گیاهان وجود دارد که بیانگر ارزش واقعی یک درخت می باشد که دوستان اطلاع رسانی نموده اند. بنده نیز سعی خواهم نمود در زمینه فواید زیست محیطی درختان در وب لاگ مطلب بگذارم تا اهمیت موضوع مشخص تر گردد.
اینجانب نیز به نوبه خود طبق وظیفه این اقدام نا بخردانه شهرداری تهران را که مغایر با ایده های سبز است شدیداْ محکوم می نمایم .
با تشکر
